در مرور تاریخچه سرزمین پهناور ایران که همواره پل ارتباطی میان شرق و غرب بوده و زمانی تمدن­های فلات آسیا را به سرزمین­های کوهستانی و جلگه­ای اروپای امروزی و بین­النحرین متصل می­نموده، یکی از نکاتی که بسیار حائز اهمیت بوده، آیین، کیش و یا به تعبیر امروزی مذهب است. به گونه­ای که از زمان تشکیل نخستین دولت منسجم توسط هخامنشیان تا به امروز، همواره مذهب و مذهبیون از مولفه­های اصلی شکل­دهی نظام­های اجتماعی محسوب می­شده­اند.

آنچه مذهب در دل تاریخ ایران به جای گذاشته، علاوه بر اعتقادات و روحیات ویژه­ای که در عالم روحانی تجلی می­یافته، بناها و ساخته­هایی است که گاه در دل شهرها یا مجاور آنها همچون معابد و نیایشگاه­های آب و آتش و یا به گونه­ای منفک و جدا در بلندای کوه­ها همچون دخمه­های آیین زرتشت بنا نهاده می­شدند.

دامنه و گستردگی تنوع این بناها هم، از تندیس­های کوچکی که تصویرگر مفاهیم خاص مذهبی بوده و یا گوردخمه­ها و استودان­های کوچک گرفته تا معابد بزرگی همچون آتشکده­ها متغیر هستند.

در این میان، دشتی که امروز کازرون می­نامیم نیز همچون بسیاری دیگر از نقاط ایران­زمین، دارای برجستگی­های متعدد باستانی به ویژه بناهای مذهبی پیش از اسلام و پس از آن است که خواه در بنا و خواه در روح دمیده شده در کالبد آنها تجلی یافته­اند.

اهمیت این سرزمین به خصوص در میان ساسانیان و دقیقاً پس از نبردها و فتوحات متعدد شاپور و بنا نهادن شهر زیبای بیشاپور در میان نیاکان ما بیشتر شد. در همان دوران (ساسانیان) و به موازات افزایش قدرت موبدان و مذهبیون در دستگاه دولتی علاوه بر افزایش نقش آنها بر زندگی مردم، آثار بیشتری نیز در قلمرو ایران به مذهب اختصاص داده و پدید آورده شد. به نحوی که به عنوان مثال تنها در منطقه­ی کازرون امروزی، علاوه بر بزرگترین کتیبه­ی پهلوی که حاوی متنی مذهبی و مربوط به تعالیم زرتشت می­باشد و معبد زیبا و باشکوه آناهیتا، آتشکده­های متعددی را پدید آوردند که امروزه بقایای برخی از آنها همچون آتشکده جره(گره)، آتشکده کازرون و آتشکده بیشاپور همچنان برجای مانده است.

آتشکده یا چارطاقی جره که اکنون فاقد هرگونه حصار و حفاظت فیزیکی است دارای...